Temporary Pacemaker

नाही. फक्त सुरुवातीला लोकल अ‍ॅनेस्थेशियाचे इंजेक्शन टोचताना थोडासा त्रास होतो. वायरमधून दिले जाणारे पेसिंग दुखत नाही. सुरुवातीला काही मिनिटांसाठी बाहेरून पॅड्स वापरले तर थोडी अस्वस्थता वाटू शकते.

साधारण काही तासांपासून काही दिवसांपर्यंत — फक्त गरज असेपर्यंत. जास्त दिवस ठेवल्यास संसर्गाचा धोका वाढतो, त्यामुळे सुरक्षित होताच ती काढली जाते.

कधी लागतो, कधी लागत नाही. जर औषधांचा परिणाम कमी झाला, हार्ट अटॅकमधून सुधारणा झाली किंवा पोटॅशियमची पातळी सामान्य झाली तर अनेकदा कायमचा पेसमेकर लागत नाही. पण समस्या कायमची असेल तर टेम्पररी पेसमेकर सुरक्षितपणे कायमच्या पेसमेकरपर्यंत आधार देतो.

होय. ही लोकल अ‍ॅनेस्थेशियाखाली केली जाते. तुम्ही पूर्ण शुद्धीत असता आणि सुरुवातीच्या इंजेक्शनशिवाय फारसा त्रास होत नाही.

हालचाली मर्यादित ठेवाव्या लागतात, विशेषतः जांघेतून वायर घातली असल्यास. वायर काढेपर्यंत तुम्हाला सामान्यतः मॉनिटरिंग युनिटमध्ये बेड रेस्टवर ठेवले जाते.

यासाठीच आम्ही सतत मॉनिटरिंग करतो. वायर सरकली तर ती बेडशेजारीच पुन्हा योग्य जागी बसवता येते. वायर सरकण्याची शक्यता असल्यामुळेच टेम्पररी पेसमेकर कमी कालावधीसाठी ठेवला जातो.

होय, अनेक वेळा ही तातडीने करावी लागते कारण हृदयाचे ठोके धोकादायकरीत्या मंद झालेले असतात. काही विशिष्ट प्रक्रियांपूर्वी सुरक्षिततेसाठी नियोजनपूर्वकही ती केली जाऊ शकते.

नाही. हा बेडशेजारी ठेवला जाणारा छोटा पेसमेकर बॉक्स असतो. वायर आणि बॉक्स दोन्ही गरज संपल्यानंतर काढून टाकले जातात.

कम्प्लीट हार्ट ब्लॉक, हृदयाचे खूप मंद ठोके, हार्ट अटॅकमुळे विद्युत प्रणालीवर परिणाम होणे, काही औषधांचा परिणाम, पोटॅशियम वाढणे किंवा काही संसर्ग ही त्यामागची सामान्य कारणे आहेत. यापैकी अनेक कारणांवर उपचार होऊ शकतात.

अनुभवी डॉक्टरांच्या हातात ही अनेक वर्षांपासून केली जाणारी आणि अनेकदा जीव वाचवणारी प्रक्रिया आहे. मुख्य धोका म्हणजे वायर सरकणे किंवा क्वचित हृदयाच्या पातळ भिंतीला त्रास होणे. या दोन्ही गोष्टींसाठी आम्ही सतत लक्ष ठेवतो.